Marathi

नंतर काही दिवस ते कुटुंब आमच्या घरी राहून पूर ओसरल्यानंतर आपल्या गावाला गेले. पुराने गावाची दैना उडवली होती. संपूर्ण बाजारपेठ आणि अर्धा गाव दोन-तीन दिवस पाण्याखाली होता. ओळखीचे बरेच लोक बुडून मरण पावले होते. काहीजणाना पाणी अचानक घरात शिरल्यामुळे घराबाहेर पडता आले नव्हते. त्यांनी पोटमाळ्यावर आश्रय घेण्याचा प्रयत्न केला होता. पण पूर एवढा प्रचंड होता […]

रात्रीपासून जिन्याच्या पायऱ्या त्या गढूळ पाण्यात बुडालेल्या होत्या त्यामुळे पायऱ्यांवर चिखल जमा झाला होता.  कमालीच्या निसरड्या झालेल्या त्या पायऱ्यांवरून मी अत्यंत काळजीपूर्वक पावलं टाकीत वर चढून गेलो. आतापर्यंतचा हा सर्व घटनाक्रम पंधरा ते वीस मिनिटांचा होता. पाण्याच्या प्रवाहात वाहून जाण्याची दाट शक्यता असून सुद्धा मी त्या पुराच्या पाण्यात उतरण्याचे धाडस केले होते आणि अर्धवट पाण्यात

त्यांनी विश्वास न बसलेल्या अवस्थेत त्या व्यक्तीकडे पाहिले आणि म्हणाले, “बापरे ! अरे मग तिला तुम्ही बाहेर काढले कसे नाही? “ “साहेब, कोणीच मदतीला यायला तयार नाही. घर अर्धे बुडाले आहे. फक्त माडी राहिली आहे. पुराचे पाणी वेगाने घरात घुसले त्यामुळे आम्ही धावत पळत घराबाहेर पळालो. घरापासून लांब आल्यावर आमच्या लक्षात आले कि आमची लहान

This post’s average rating is: 5 कोकणातील नागोठणे ह्या टुमदार छोट्याशा गावात आम्हाला येऊन पाच वर्षे होत आली होती. काही वर्षे गेल्यानंतर आम्हाला कोकणातील हे गाव आवडायला लागले होते. आम्ही तिथेच स्थायिक होण्याचं जवळ जवळ ठरवलं होतं. वडील फॉरेस्ट खात्यात उपविभागीय वनाधिकारी (Divisional Forest Officer) असल्यामुळे दर  तीन किंवा चार वर्षांनी आमची बदली होत असे.